altΣτο Φάσμα του Αυτισμού ανήκουν περίπου 1.200 άτομα στην Πάτρα σύμφωνα με στοιχεία που παρουσιάζει τοΣωματείο γονέων, κηδεμόνων και φίλων Ατόμων με Αυτισμό Αχαΐας (ΕΨΥΕΠΕΑ), με αφορμή τη 2α Απριλίου Παγκόσμια Ημέρα Ενημέρωσης και Ευαισθητοποίησης για τον  Αυτισμό και πάνω απ΄ όλα  ημέρα αφιερωμένη στο παιδί με αυτισμό.

Όπως αναφέρεται σε ανακοίνωση του Συλλόγου “Το ενδιαφέρον παγκοσμίως είναι συνέπεια της αυξημένης συχνότητας του αυτισμού (1 στα 150 παιδιά και σύμφωνα με νεώτερες έρευνες 1 στις 80 γεννήσεις). Την ημέρα αυτή επιχειρείται μεγιστοποίηση της ενημέρωσης του κοινού στο σοβαρό αυτό πρόβλημα που αφορά πολλά παιδιά και τις οικογένειές τους.  Η ενημέρωση έχει στόχο την ανάπτυξη δομών πρώιμης διάγνωσης και θεραπευτικής φροντίδας για τα παιδιά αυτά και τις οικογένειές τους και να επιτευχθεί ο  σεβασμός στην προσωπικότητα του και την μοναδικότητά του!

Ο αυτισμός δεν είναι απειλή!  Είναι πραγματικότητα και αν σεβαστούμε το παιδί  τότε θα το αφήσουμε να αναπτυχθεί και να ανθίσει όλο το δυναμικό του. Να κατανοήσουμε όλοι μας ότι  πάνω απ’ όλα είναι ένα παιδί που έτυχε να έχει αυτισμό και όχι ένα αυτιστικό που έτυχε να είναι παιδί!

Ο αυτισμός είναι μια επιστημονικά δυσεξήγητη αναπτυξιακή διαταραχή που διαρκεί ολόκληρη τη ζωή. Εμποδίζει την ομαλή ανάπτυξη και απομονώνει τον πάσχοντα από τον υπόλοιπο κόσμο. Γίνεται αντιληπτός  πριν από την ηλικία των 3 ετών και μπορεί να εμφανιστεί σε οποιαδήποτε οικογένεια, ανεξάρτητα από εθνική καταγωγή ή κοινωνική τάξη, και είναι περίπου τρείς με τέσσερις φορές συχνότερος στους άντρες από ότι στις γυναίκες.

Μέχρι αυτή τη στιγμή γνωστή θεραπεία δεν υπάρχει, αλλά μπορεί να υπάρχει σημαντική βελτίωση που εξαρτάται από τη σωστή και έγκαιρη διάγνωση και αξιολόγηση, από τη σωστή εκπαίδευση με εξειδικευμένους εκπαιδευτές και από τον βαθμό κατανόησης του αυτιστικού ατόμου από το οικογενειακό και κοινωνικό του περιβάλλον.   Αν δεν αντιμετωπιστεί σωστά, αντί να βελτιώνεται χειροτερεύει, και κάνει προβληματική και συχνά αφόρητη τη ζωή των αυτιστικών ατόμων και των οικογενειών τους, ενώ η προοπτική της ζωής τους όταν οι γονείς πεθάνουν ή αδυνατούν να τα φροντίσουν είναι εφιαλτική.  Η προοπτική αυτή κάνει εφιαλτική και τη ζωή των γονιών τους όσο ζουν.  Σημειώνεται ότι η φροντίδα ενός ατόμου με αυτισμό έχει σοβαρές επιπτώσεις στην οικογένεια, καθώς συχνά οδηγεί τα μέλη της σε περιορισμό των επαγγελματικών τους δραστηριοτήτων, εξάντληση, κατάθλιψη και σε ένα ιδιότυπο κοινωνικό αποκλεισμό.

Αυτισμός

Επιστημονικά δεδομένα υποστηρίζουν ότι 1 κάθε 150 άτομα παρουσιάζει κάποια διαταραχή του φάσματος του Αυτισμού, ενώ νεώτερες έρευνες ανεβάζουν το ποσοστό σε  1 στις 80 γεννήσεις .

Στις  ΗΠΑ  γεννιέται 1 παιδί με Αυτισμό κάθε 20 λεπτά. (Autism Society of America – 2010).  Στην Ελλάδα θα πρέπει να γεννιέται 1 παιδί με Αυτισμό  κάθε 2-3 ημέρες. Με τα σημερινά δεδομένα φαίνεται ότι πρόκειται για τις πιο γρήγορα εξαπλούμενες Αναπτυξιακές Διαταραχές ανά τον κόσμο !!!

Το 2012  έχουν διαγνωσθεί  σε όλο τον κόσμο περισσότερα παιδιά με διαταραχές στο φάσμα του Αυτισμού,  παρά με  AIDS, διαβήτη  και καρκίνο. Με βάση αυτά τα δεδομένα, υπολογίζεται πως στην Ελλάδα πρέπει να υπάρχουν τουλάχιστον 4.500 έως 6.000 παιδιά και νεαρά ενήλικα άτομα με κλασικό αυτισμό και 20.000 έως 30.000 με αυτιστικού τύπου διαταραχές ανάπτυξης.

Η διαδρομή από τη διάγνωση, στην αποδοχή και στην αντιμετώπιση περνά από το  σόκ της διάγνωσης για τους γονείς, στη διαδικασία της αποδοχής και στο συνεχές άγχος της αντιμετώπισης, που αφορά την αγωνία των γονιών αν κάνουν το σωστό, αν έκαναν παραλείψεις, λάθη, εξουθενωμένοι ψυχικά και οικονομικά από ανοργάνωτες προσπάθειες.

Στη χώρα μας: Έλλειψη κατάλληλων υπηρεσιών από τα πρώτα χρόνια της ζωής ενός παιδιού με Αυτισμό, έως και τα τελευταία.

Οι ελλείψεις υποδομών τρομάζουν τους γονείς περισσότερο από τη διάγνωση.

Τα δεδομένα αυτά και το μέγεθος του προβλήματος  απαιτούν :

α) Έγκαιρη και έγκυρη διάγνωση, για πρώιμη παρέμβαση και  αντιμετώπιση του αυτισμού και των συναφών διαταραχών επικοινωνίας .

β) Δίκτυο υπηρεσιών ικανών να αντιμετωπίζουν τις ανάγκες των ατόμων δια βίου.

γ) Συστηματική διεπιστημονική συνεργασία μεταξύ επαγγελματιών υγείας διαφορετικών ειδικοτήτων.