altΣτην ανακοίνωσή του ο Σύλλογος Εργαζομένων της Αχαϊκής Συνεταιριστικής Τράπεζας τονίζει:

Σήμερα συμπληρώνονται δύο χρόνια από την 19η Μαρτίου 2012, την ημέρα που αποφασίστηκε το βίαιο κλείσιμο μιας Τράπεζας και που σημάδεψε οικονομικά τις τοπικές κοινωνίες των πέντε νομών που δραστηριοποιείτο η Αχαϊκή Συνεταιριστική Τράπεζα.

Αναλογιζόμενοι, μετά από δύο έτη, τις αντιδράσεις, ειδικά σε πολιτικό επίπεδο, που προκάλεσε αυτή η Απόφαση της Τράπεζας της Ελλάδος θεωρούμε ότι αυτές ήταν πολύ χλιαρές, για να μην πούμε ανύπαρκτες. Προφανώς, το πολιτικό δυναμικό των νομών αυτών (Αχαΐας, Ηλείας, Αιτωλοακαρνανίας, Ζακύνθου και Κεφαλληνίας) έκρινε ότι οι συνέπειες του κλεισίματος δεν τους ακουμπούν. Άραγε το συνεταιριστικό κεφάλαιο της Τράπεζας, που το έχουν καταβάλει 17.000 μεριδιούχοι και ανέρχεται στο ποσό των 45.000.000,00¤ περίπου, οι 100 υπάλληλοι της Τράπεζας που τόσα χρόνια δούλεψαν σκληρά προκειμένου αυτή να αναπτυχθεί και μέσα σε μία μέρα έχασαν τα πάντα ή ακόμα οι χιλιάδες επιχειρήσεις που στηρίζονταν σε αυτήν και που οδηγήθηκαν σταδιακά στο λουκέτο οδηγώντας τόσο κόσμο στην ανεργία δεν ήταν ολέθριες συνέπειες; Ο καθένας θα πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες του.

Σήμερα, δύο χρόνια μετά, τίποτα δεν είναι το ίδιο. Οι τοπικές κοινωνίες γνωρίζουν καλύτερα από όλους το βαρύ τίμημα που πλήρωσαν με την Απόφαση αυτή.

Εμείς οι εργαζόμενοι της Αχαϊκής Τράπεζας προσπαθήσαμε από την πρώτη μέρα να κινητοποιήσουμε όλες τις δυνάμεις του Τόπου, όχι απλώς για να διασφαλίσουμε τις θέσεις εργασίας μας, αλλά και επειδή βλέπαμε το οικονομικό αδιέξοδο που προκαλούσε η Απόφαση αυτή. Ίσως δεν καταφέραμε πολλά αλλά τουλάχιστον έχουμε την ηθική ικανοποίηση ότι παλέψαμε. Την ώρα που πολλοί είχαν αφιερωθεί στο «κυνήγι μαγισσών», δικαίως ή αδίκως, εμείς προκρίναμε πάντα την λύση της συνεννόησης. Χωρίς, όπως αποδεικνύεται, αποτέλεσμα.

Όμως είμαστε ακόμα εδώ. Θα παλέψουμε για να φέρουμε εις πέρας με τον καλύτερο τρόπο την εκκαθάριση, προασπίζοντας με κάθε τρόπο το συμφέρον των συνεταίρων μας. Και χωρίς να αγνοούμε τους συνάδελφους εργαζόμενους (γιατί εμείς έτσι τους θεωρούμε ακόμα) οι οποίοι έχουν τεθεί, προσωρινά, εκτός τραπεζικού συστήματος. Τα προβλήματα που βιώνουν αυτά τα μέλη μας, η συντριπτική πλειοψηφία των οποίων ακόμα αντιμετωπίζουν την ανεργία, είναι πολλά. Και θα συνεχίζουμε να τα αντιμετωπίζουμε με αξιοπρέπεια.

19/03/2012. Όσο και αν θέλουν μερικοί να προσπερνούν και να αδιαφορούν για αυτήν την ημερομηνία εμείς θα είμαστε εδώ να τους την θυμίζουμε και να τους θέτουμε προ των ευθυνών τους. Και δεν θα σταματήσουμε να το κάνουμε μέχρι την τελική δικαίωση μας. Γιατί, την επαγγελματική υπόσταση μας, που με τόσο «βίαιο» τρόπο μας κατέστρεψαν πριν ακριβώς δύο χρόνια στις 8.30π.μ. εμείς σκοπεύουμε να την επανακτήσουμε. Δεν ζητούμε ελεημοσύνη. Μόνο Δουλειά για όλους.