Η πολιτεία και η περιοχή μας είναι παντελώς απροετοίμαστη για να στηρίξει και να φιλοξενήσει ασυνόδευτα παιδιά – προσφυγόπουλα – που βιώνουν το δικό τους, ξεχωριστό δράμα του ξεριζωμού. Οσο η πόλη ξυπνά και κοιμάται στους γνωστούς ρυθμούς της – τώρα ιδίως σε ρυθμούς εορταστικούς – κάποια παιδικά πρόσωπα παραμένουν σκυθρωπά, με κολλημένο το βλέμμα τους σ’ ένα ξέφωτο ελπίδας για μια καθημερινότητα πιο φυσιολογική, μακριά από τα κρατητήρια ή τους χώρους τύπου κρατητηρίου όπου παραμένουν μέχρι να…