Επίμονος και σταθερός , Αγαμέμνων  Ένας απλός μύθος είσαι Ατρείδη Κι΄ αν άντεξες στη λαίλαπα των αιώνων Τι μ΄αυτό; Τώρα που τα παλάτια σου καήκαν Οι αποθήκες σου έγιναν στάχτη Οι κυκλώπειες πύλες σου καψαλίστηκαν Θα το κατάλαβες Πως είσαι ένα τίποτα ,  σαν να μην υπήρξες Ούτε σαν μύθος Σου το είπαν , ίσως να το άκουσες Νέες Κλυταιμνήστρες  σε δολοφονούν ξανά Νέοι Αίγισθοι σε τεμαχίζουν Γιατί αυτοί έχουν δίκιο Έχουν την εξουσία .